Her şeyde yaptığım gibi bu web sitesine de yazmaya çok yüksek motivasyonla başlamıştım. “Hadi bakalım, bu sefer olacak,” demiştim(14 defa falan). Ama zamanla burası da diğer eksik “şeyler” gibi halının altında kendine güzel bir köşe buldu. Şu an tam anlamıyla “taslaklar çöplüğü” gibi… Hâlâ hayal ettiğim haliyle değil. Hâlâ Çook eksik.
Belki de mesele zaten eksikler tamamlamak değil, sürekli eksik bir şeylerle uğraşmak.
Bayram tatili gelmeden, buradaki dağınıklığı biraz toparlamayı planlıyorum. Sonrasında ise yeni işimle, hayatımda açılan taze sayfayla ilgili birkaç şey karalamak istiyorum(yazıyı yayınlamayı unuttuğum ve geç yayınladığım için bahsettiğim sayfaların pek çoğu karalandı ve kapandı o yüzden burda bahsetmek istediğim şeylerin konusunu hiç açamayacağım)
Eğer motivasyonum buharlaşıp hızla uzaklaşmazsa(uzaklaştı), belki biraz daha ciddi — hatta akademik kılıklı(bak bendeki iddialara) — yazılar da hazırlayabilirim.
Tabii hayat bu… Yazmak isterken kendimi balkonda çamaşır askısı tamir ederken de bulabilirim. Her şey mümkün.
O yüzden şimdilik kısa kesiyorum: Esen kalın, fotoğraflarınızı yedekleyin ve su içmeyi unutmayın.
“Yarım kalmış her şey, insanın içinde tamamlanmayı bekler”
Ahmet Hamdi Tanpınar
P.S: Geçen sene bu zamanlarda taslağını oluşturduğum bu yazıyı bugun silmektense paylaşmayı tercih ettim. Neredeyse üzerinden 1 yıl geçmesene rağmen aynı düşünceleri hissediyorum. O yüzden tekrar yazacak olsam farklı olmayacaktı. Umarım bu sefer farklı olan benim daha istikrarlı ve güçlü durmam olur.
